заплени св.

заплени (св.)

Светот е во него, во неговите мисли и чувствувања, полн и бучен што му ги запленил сите сетила и ги оттуѓил од тоа што е навистина стварно пред неговиот поглед.
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
6. Музиката, господарка снена, нека те запленува секој пат одново.
„Младиот мајстор на играта“ од Александар Прокопиев (1983)
Во 2-миљонската вукојебина каде секој со секого е роднина или четврти братучед многу лесно можеа да ја запленат целата дрога во рок од 3 саата.
„Двоглед“ од Горан Јанкуловски (2011)
Да запленат невести и моми.
„Молика пелистерска“ од Бистрица Миркуловска (2014)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи