заплени св.

заплени (св.)

Светот е во него, во неговите мисли и чувствувања, полн и бучен што му ги запленил сите сетила и ги оттуѓил од тоа што е навистина стварно пред неговиот поглед.
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
Тој нема родители. Тој му припаѓа на она што му ја заплени душата.
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
6. Музиката, господарка снена, нека те запленува секој пат одново.
„Младиот мајстор на играта“ од Александар Прокопиев (1983)
Во 2-миљонската вукојебина каде секој со секого е роднина или четврти братучед многу лесно можеа да ја запленат целата дрога во рок од 3 саата.
„Двоглед“ од Горан Јанкуловски (2011)
Да запленат невести и моми.
„Молика пелистерска“ од Бистрица Миркуловска (2014)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи