воопшто (прил.) - некој (зам.)

Покрај куќарката, на горната страна, имаше едно фурниште колку половина од куќарката, со покривот пропаднат внатре, целото обраснато во скреби во коишто живееше најдолгиот и најдебел смок што воопшто некој брезничанец во својот живот го имаше видено.
„Човекот во сина облека“ од Мето Јовановски (2011)
Која, ако воопшто некоја, од овие може да биде соодветна во овој контекст е тема што ги трансцендира границите на она што беше посакувано во овој есеј.8 Референци: 1. J. Culler, ‘Jasques Derrida’ in J. Sturrock (ed.) Structuralism and Since: from Levi- Strauss to Dérrida (Oxford: Oxford University Press, 1979) pp. 154-179. 2. J. Derrida, Of Gramatology, trans. G.C. Spivak (Baltimore: John Hopkins University Press, 1974) 3. J. Derrida,’Structure, Sign and Play in the Discourse of the human Sciences’ in Writ­ ing and Différence (London: Routledge, 1978) ch. 10. 4. J. Derrida, Positions, trans. A. Bass (Chicago: University of Chicago Press, 1981). 5. J. Derrida, ‘Différance’ in Margins of Philosophy (London: Harvester, 1982) ch.1. 6. F.B. Fitch,’ Self-Reference in Philosophy’, Mind 55 (1964) pp. 64-73. 7. K. Hart, The Treaspass of the Sign (Cambridge: Cambridge Universitu Press, 1989). 8. B. Johnson, Translator’s preface to J. Derrida’s Dissemination (Chicago: Universitu of Chicago Press, 1981). 9. C. Norris, Derrida (London: Fontana Press, 1987) 10. J. Passmore, Philosophical Reasoning (London: Duckworth, 1961). 11. G. Priest, ‘The Limits of Thought - and Beyond’, Mind 100 (1991) pp. 361-370. 12. G. Priest, ‘The structure of Paradoxes of Self-Reference’, Mind (forthcoming). 13. D. Wood, ‘Derrida and the Paradoxes of Reflection’, Journal of the British Society for Phenomenology 11 (1980) pp. 225-238. ___________________________ 1 За почеток, погледнете (6), (10, гл. 4), И (11). 2 Она што следи е едноставно изложување на Деридините гледишта.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
Како воопшто некој може да има авторска претензија на “nouveau roman” а да не завладеал со новата “логика на симболи” која стои во темелот на веќе реализираниот проект на европската литературна модерна. okno.mk | Margina #4-5 [1994] 91
„МАРГИНА бр. 4-5“ (1994)
Попрво, таа отвора голем број опции: сите оние што се предлагани за совладување на парадоксите на самореферентноста: металингвистичкиот став, јазовите помеѓу вистинитосните вредности, диалетеизмот, итн.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
Ќосиќевиот наративен модел речиси провинцијално им се опира на естетичките принуди на софистицираните литерарни техники.
„МАРГИНА бр. 4-5“ (1994)
За целокупната расправа погледнете (12). 8 Овој напис беше читан на конференцијата на Австралиското здружение за философија во Мелбурн, 1991.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)