в (предл.) - дупка (имн.)

Глушецот си се скрил в дупката. Втори пат излегол и арсланот пак го избркал.
„Македонски народни приказни“ од Иван Котев (2007)
Мораше, затоа го стори тоа. Меџлисот го натера и Мехмед-паша не ќе оди в дупка?
„Вежби за Ибн Пајко“ од Оливера Николова (2007)
а надвор веќе почнуваат да паѓаат снегулки, ветрот само ги врти во воздухот, ги пушта и ги втасува, одново ги завраќа назад, си игра шукшуле, што се вели, ги развева како цут од дрвја што се кубат, кој ќе пушти глас, ќе го наполни морето, ни викаат и бродот застанува, а ние молчиме ко глувци во дупка, ги слушаме само чекорите озгора, одат над нас небаре на глава да ни газат, и бродот одново тргна, сега можете и да пеете, ни велат, кај се пеело пикнат в дупка, си велиме, отсекаде бучи клокоти, и гледаме надвор, снегот си навева и се топи, се губи во водата, ако запреме во Костанца, ќе нѐ водат во Букурешт, си велиме и приѕираме во ширината што ни ја затвора снегот, и Костанца ја изминуваме, нѐ водат право за СССР, не ни заспала среќата на сите, вели Апостол Макаровски, сите со нечија среќа се шверцуваме, вели, ќе му украдеме уште некој ден на господ, и почнува некој студ да ни влегува низ процепите од бродот што се отвора однадвор.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Вчера бе на работа кај Милошка, на лозјето, да ѝ го копаме со жената, в дупка да а закопаш, та сношчи не забави со вечерата, — се правдаше Петре.
„Крпен живот“ од Стале Попов (1953)
А што ќе станам? праша. Полицаец, рече стариот. Сакам едно двајца од чаршијата да напикам в дупка.
„Месечар“ од Славко Јаневски (1959)
Андон одвај го дочека тој предлог, бидејќи и тој цела зима преседе како глушец в дупка кај дедот Паленѕа на колибата, та и нему му се заминуваше преку Дуње, да ја наѕре Андоница и децата. Само Стојче се понамурти, но не одрече.
„Толе Паша“ од Стале Попов (1976)
Паѓаа в дупка сите сметки и планови на Мегалон.
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)