трагика ж.

трагика (ж.)

Беше обземен од митот на ѕидањето на Скадар на Бојана, и на сите други митови за трагиката на градењето и уништувањето.
„Времето на козите“ од Луан Старова (1993)
И почетокот и крајот од животот на Мајка, како и неговиот тек, беа речиси исти – сѐ беше обележано со нејзината лична трагика којашто ја поднесуваше и ја потиснуваше длабоко во себе без, притоа, ни најмалку да ги беспокои сите околу себе.
„Ервехе“ од Луан Старова (2006)
Трагиката на родната земја, под сталинизмот и вна­трешниот ѕид од седумстотини илјади бункери, ја видов и ја пренесов низ глобалната метафора на Атеистичкиот музеј (во книгата со истоимениот наслов) во Скадар, изграден со цел во првата и последна атеистичка држава во светот, идеологијата да го преземе местото на трите религии (исламот и христијанството, со православјето и католицизмот).
„Ервехе“ од Луан Старова (2006)
Со времето ја дознавав нивната голема трагика.
„Потрага по Елен Лејбовиц“ од Луан Старова (2008)
На нимфите сенките на амор морите вршат околу судбата- наречјето блудно дејствие ведра трагика околу мене сенките околу мене морите наречјата, пророците - мене пороците.
„Ерато“ од Катица Ќулавкова (2008)
Во последниве неколку години имаше многу трагика во нејзиниот тековен живот.
„Читај ми ги мислите“ од Ивана Иванова Канго (2012)