ма (изв.) - кој (зам.)

Кучињата се вратија дури кога кога стадото го помина исушениот поток, ма кој како непроѕирна сенка умираше стара безгласна воденица.
„Забранета одаја“ од Славко Јаневски (1988)
Кутрите, во споредба со гардистите ма кои ме продаваа, изгледаа како кукли во партали.
„Пупи Паф во Шумшул град“ од Славко Јаневски (1996)