забричи св.

забричи (св.)

Се бричи и се стрижи зетот, иако утре пак „официјално" ќе го забричи деверот за да не се појави небричен пред невестата.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Не дочека, убавиот, и да се забричи.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК