виртуелен прид.

виртуелен (прид.)

Само тогаш таа може да изнедри ум на виртуелно ниво.
„МАРГИНА бр. 3“ (1994)
cybersex - виртуален секс со виртуално лице во виртуален простор; види cyberspace
„МАРГИНА бр. 19-20“ (1995)
Виртуелниот Мауи нема никогаш да биде совршена симулација.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Со употребата на новата опрема - ракавиците и “cyber-suit”-от, коишто се всушност ништо друго туку обновена тастатура или глушец, со начинот на употреба на сопственото тело за пренесување на сигнали на компјутерот и со очилата ќе ги истражиме дигиталните виртуални стварности.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Кантата за ѓубре е реална во контекст на нашата задлабоченост во работата, иако вон компјутерскиот работен простор ние не би зборувале за канта за ѓубре, освен како за виртуелна канта за ѓубре.
„МАРГИНА бр. 15-16“ (1995)
Уште попровокативна симулација на алтернативните синтетички светови овозможуваат интерфејсите за виртуелна реалност, која е техномагија за визуелната, аудитивна и тактилна перцепција на компјутерски генерираните environment-и, кои се менуваат во зависност од активноста на посматрачот/примател, што значи, дека се интерактивно манипулативни.
„МАРГИНА бр. 15-16“ (1995)
Виртуелната реалност според ова гледиште подразбира сензорна имерзија во една виртуелна средина.
„МАРГИНА бр. 15-16“ (1995)
Како што јас гледам, новите технологии ја заменуваат вистинската стварност со виртуелна.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Новите технологии, да речеме, просто го вшмукуваат тоа романтично атрофирано телце на „старата уметност“ и ѝ шприцаат такви дози на „виртуелност“ што секој момент очекуваме од масата на Франкенштајн да стане некаков тоталитарен холограмски бог и да заведе ред.
„МАРГИНА бр. 26-28“ (1996)
Дома доживуваме научно-фантастична инвазија: Вселенскиот брод се сместува во дневната соба и се наметнува чувството дека се наоѓате на виртуелно патување низ вселената.
„МАРГИНА бр. 29-31“ (1996)
И дури ветениот излез во виртуелниот секс дојде до ќорсокак. Сѐ што ни преостанува се сметките.
„МАРГИНА бр. 29-31“ (1996)
Во моментов, работите што ги гледате во киберпросторот се мошне познати мотиви едноставно трансформирани во оваа виртуелна околина...
„МАРГИНА бр. 29-31“ (1996)
И озгора на тоа, нивната NSK држава, виртуелна држава во време а не во простор.
„МАРГИНА бр. 37“ (1997)
Потполното побудување на виртуалниот објект се распаѓа на сили што му соодветствуваат на парцијалниот континуум, на брзини што преминуваат низ иситнетиот простор.
„Маргина бр. 36“ (1997)
Тие го штитат читателот од шокот на виртуелниот трансфер.
„МАРГИНА бр. 37“ (1997)
1 Следствено на драматскиот идентитет на динамикиве, една перцепција наликува на некоја партикула: актуалните перцепции се опкружуваат со цела небула од виртуални слики кои се дистрибуираат со подвижни кола колку повеќе се оддалечуваат, стануваат сѐ пошироки, се градат и разградуваат.
„Маргина бр. 36“ (1997)
Континуумот на виртуални слики е фрагментизиран, просторот е иситнет според правилното или неправилното декомпонирање на времето.
„Маргина бр. 36“ (1997)
Како ќе заврши оваа нивна виртуелна и евентуална соработка, новинарски кажано, останува да се види.
„Синовски татковци“ од Димитар Солев (2006)
Таа средба во еден виртуелен простор на историјата трае само неколку мигови.
„Светилка за Ханука“ од Томислав Османли (2008)
Потем се соземам несвесно се враќам со временската машина во виртуелната стварност и продолжувам да си играм да се занесувам оти како инаку ќе преживеам Мамо - не знам!“
„Ерато“ од Катица Ќулавкова (2008)
Повеќе