неодвоив прид.

неодвоив (прид.)

Тогаш тој едноставно постои во поврзаност со својата првобитна суштина и преставува неодвоив дел од природата, од која доаѓа и во која се враќа.
„Мудрецот“ од Радојка Трајанова (2008)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи