изобличен прид.
изобличеност ж.

изобличен (прид.)

Оваа пештера всушност е најмногу полна, со изобличени светлосни потоци како хиероглифи, променлив јазик изгубен во променливите бранови.
„МАРГИНА бр. 32-33“ (1996)
Се дружевме со нам слично изобличени креатури, имавме секој сопствена интима и многу патувавме (секако индивидуално).
„МАРГИНА бр. 26-28“ (1996)
Беше тоа човек од околу шеесет години, слаб и подгрбавен, со долг, добродушен нос и со благи очи изобличени од дебелите стакла на очилата.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Винстон успеа да фрли еден поглед врз нејзиното лице, свртено надолу, жолто и изобличено, со затворени очи и сѐ уште со по една флека руменило на секој образ и тоа беше последното што го виде од неа.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Неговите очи запреа на изобличеното лице на човекот без брада.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Бев изменет, изобличен од навредата и срамот од кои не можев да се спасам.
„Бунар“ од Димитар Башевски (2001)
Една вечер госпоѓите Нини, препалени, пред својата врата го видоа изобличен својот некогашен чуден потстанар.
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
Оттргната е од увото на некоја девојка. Затоа е малку изобличена...
„Црни овци“ од Катица Ќулавкова (2012)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК