дама (ж.)

Еластична бар- дама, црна мачка во деколте, се доближува до Џо.
„Кловнови и луѓе“ од Славко Јаневски (1956)
На попатната париска станица „Сурен“ една дама в раце носеше некакво кученце, многу мило и интересно поради неговата муцка. Ѝ пристапив и ја прашав колку чини едно вакво куче.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
Оваа убава дама пушеше на улица, но и пушењето беше во склад со носењето.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
Ме изненади една дама во еден модерен супер-маркет која во количката, натоварена со разни прехрамбени продукти, возеше едно кученце, кое ги душкаше продуктите.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
— Ако се вратиме, вели Коста, дамите канат.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Квечерината јас и Саше игравме „дама“, кога, ете ти ја Бреза, ја отвори вратата со нога и се втурна кон нас. - Ќе биде беља - си помислив - сега ќе ни ги растури фигурите!
„Јас - момчето молња“ од Јагода Михајловска Георгиева (1989)
Дали улогата на доброволен затвореник ја прифатив затоа можев да бидам непредвидливо смел само во мечтите, или поради коприната во која ме заплеткуваа вештите прсти на трите стари дами?
„Слово за змијата“ од Александар Прокопиев (1992)
Не знаат да се однесуваат со дама.“
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Околу осум часот, додека го чекав Дагларбеј да ме земе, се шеткав во фоајето со рацете одзади, загледував по излозите на богатите шопови во ентериерот и минував меѓу господата со пеперутки машни и дамите во блескава облека и скапи парфеми.
„Бунар“ од Димитар Башевски (2001)
Дагларбеј, со уште двајца свои пријатели и една дама, поетесата Дрита Караинџик, ми приреди голема вечера долу на Босфорот.
„Бунар“ од Димитар Башевски (2001)
„Тоа го ценам кај дамите со реноме“, рече авторот намерно служејќи се со постилизирано изразување за да го погали малограѓанскиот менталитет на коконата.
„Продавница за љубопитните“ од Мето Јовановски (2003)
За дамите од Институтот, Полјаците се учтиви, културни, иако се од наш сој, словенски.
„Човекот со четири часовници“ од Александар Прокопиев (2003)
И долгогодишната кореспонденција помеѓу Гете (Goethe) и вајмарската дама Шарлота фон Штајн (Charlotte von Stein), мажена госпоѓа со седум деца, ја доживеала својата драмска транспозиција: пред некои триесетина години германскиот драматичар Петер Хакс (Peter Hacks) напишал успешна монодрама со долг наслов Разговор во куќата Штајн за отсутниот господин Гете, која со голем успех се изведувала на многубројни европски сцени; во тие години на подем на таканареченото женско писмо, актерките просто уживале да ги екранизираат пустите машки мани на големиот светски класик...
„Потрага по Елен Лејбовиц“ од Луан Старова (2008)
Малку подолу ја сретнувате и втората дама. Ѝ го поставувате истото прашање, но наместо одговор, таа ви подарува четирилисна детелина.
„Азбука и залутани записи“ од Иван Шопов (2010)
Третата дама излегува од слаткарница. Ѝ ја бакнувате раката, но таа е ужасно леплива и едвај успевате да ги одлепите усните.
„Азбука и залутани записи“ од Иван Шопов (2010)
Веднаш ја препозна дамата која му беше пристапила утрото пред Ману.
„Вител во Витлеем“ од Марта Маркоска (2010)
Како можам да помогнам во врска со дамата?
„Вител во Витлеем“ од Марта Маркоска (2010)
А паметиш, му велам, како беше стрелана дамата од костурската јавна куќа.
„На пат со времето“ од Петре Наковски (2010)
Дамата си оди, а вие ја фрлате детелината во канта (знаете дека со три листа повеќе не носи среќа).
„Азбука и залутани записи“ од Иван Шопов (2010)
Ќарот беше поголем од пензијата што ја имав и деновите поминати со дамите, сопственички на разгалените четвороножни пријатели ми беа исполнети со задоволства и радости поради што останав стар беќар...
„На пат со времето“ од Петре Наковски (2010)
Повеќе
FlexiMac
 менување на македонски глаголи